پرسپولیس پروین شناخته شده ترین تیم حال حاضر ایران است که با نوع بازی خود کار همه مربیان لیگ برتر را راحت کرده است، چراکه همه می دانند این تیم برای رسیدن به دروازه حریف توانایی اجرای بیشتر ازدو راه را ندارد: یا پرتاب های اوت علیزاده یا رساندن توپ به میانه زمین و ارسال بلند توپ به محوطه جریمه حریف که البته انجام این کار از خط دفاعی نیز امکان پذیر است.
پرسپولیس پروین سه فصل است که به همین نحو بازی می کند و تنها تفاوت تاکتیک این تیم با سال های گذشته تعویض علیزاده با انصاریان در انجام تاکتیک پرتاب های اوت است.
از همین رو انتظار داریم که پرسپولیس کارنامه ای مشابه آنچه در این ۳ فصل از آن دیدیم را برگوشه سینه هوادارانش برجا بگذارد!در همین راستا صبر می کنیم تا در ابتدا یک نقطه اوج در نمودار فراوانی داده های آماری این تیم روی محور ایکس از هواداران این تیم دلفریبی کند.
نتایج ارزشمندی که تنها فایده ی آن رساندن این تیم به جمع چهار تیم بالای جدول و بازگرداندن کشتی شکسته پرسپولیس به ساحل نجات و امید است.
در این پروسه بازیکنان پرسپولیس که پروین را در راس هرم تشکیلات بالای سر خود به عنوان آقا،سلطان ،دست بالای دست مدیر عامل و ... می بیند از ترس پروین و نه به خاطر تاکتیک های او همواره در شرایطی که به آن شرایط بحرانی می گویند چند نتیجه خوب می گیرند تا پروین و به تبع آن تمرینات بعد از ناکامی را از فشار خارج کنند.
از خاطر نمی بریم که پرسپولیس سال 80 که با هدایت پروین توسط استقلال قهرمان شد،از هفته ششم لیگ تا هفته یازدهم با تساوی برابر تیم های برق شیراز،سایپا و استقلال و شکست مقابل تیم های پاس و فجر سپاسی به شدت مورد انتقاد قرار گرفت اما پس از آن پنج بازی بعد خود را با نتایجی مشابه یک بر صفر یا دو بر یک با پیروزی پشت سر گذاشت تا پروین نفسی به راحتی بکشد.هرچند پس از این بازی ها بود که مجددا روند تساوی و باخت های یکی در میان پرسپولیس شروع شد.این اتفاق سال بعد هم برای پرسپولیس پروین که به مقامی بهتر از سومی دست نیافت رخ داد، و این تیم در هفته نهم تا یازدهم به شدت با اعصاب هوادارانش بازی کرد و به یک شکست و پنج تساوی پیاپی! دست یافت تا پروین مجددا شاگردانش را بترساند .بعد از آن بود که آن ها تمام تلاش خود را به خرج دادند تا در سه دیدار بعد بدون انجام بازی زیبا فقط برنده باشند.
به پرسپولیس 82-83 که سایه پروین را بر سر نداشت نمی پردازیم هرچند ناگفته هویداست که پروین در نتیجه گیری آن سال پرسپولیس هم دخالت مستقیم داشت.اما با بازگشت پروین به پرسپولیس این تیم همان روند نتیجه گیری خود را در فصل گذشته ادامه داد و پس از شروعی کاملا ناموفق که با کسب 9 امتیاز از هفت بازی همراه بود از هفته هفتم تا یازدهم تمام توان خود را خرج کرد تا پس از چهار پیروزی مجددا به همان پرسپولیس مخرب اعصاب تبدیل شود و در نهایت روی سکوی چهارم اجلال نزول کند.
امسال هم منتظریم که همین اتفاق برای پرسپولیس رخ دهد.منتظریم که برد های نچسب پرسپولیس را در چند هفته ببنیم و پیروزی هایی که فقط توانایی خارج کردن این تیم از فشار را دارند را مشاهده کنیم.
بردهایی که هیچگاه تعداد آن ها به آن حد نمی رسد تا پرسپولیس را در صدرجدول ببنیم.
این گمانه زنی را پس از گذشت دو هفته بر اساس روندغیر متغیر پرسپولیس امسال نسبت به سال های قبل انجام می دهیم.
طعنه آمیز است در شریطی که 50 درصد ترکیب پرسپولیس عوض شده است اما شیوه بازی پرسپولیس دچار هیچ دگرگونی نشده است تا این مهم را بنمایاند که مشکل این تیم فراتر از بازیکنان و به تفکرات حاکم بر این تیم برمی گردد.
تا زمانی که این تفکر بر پرسپولیس حاکم باشد پیش بینی نتایج این تیم و حتی جایگاه آن چندان دشوار نیست.
از حالا منتظر چند پیروزی (فقط پیروزی) از پرسپولیس هستیم اما هیچ گاه منتظر قهرمانی این تیم نخواهیم نشست حداقل تا زمانیکه تفکر غالب بر قالب و ساختار این پیکر رنجور تحولی به قصد تعالی در خود ایجاد ننماید در غیر این صورت چه ناگوار است که برای دلسوختگان پرهوادارترین باشگاه آسیا امسال هم عنوانی درخور نصیب نخواهد شد چراکه لیاقت فوتبال ایران بیش از آن است که یک تیم با سیستمی موسوم به علی اصغری قهرمان لیگ آن شود.
نوشته شده در سه شنبه 22 شهریور 1384 و ساعت 01:09 ق.ظ توسط : Kourosh
نظر ها (13) || [لینك مطلب] ||[ بازگشت به
بالا ] || [ادامه ی مطلب ...]